Choroba niedokrwienna serca

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp

Niedokrwienna choroba serca zwana również niewydolnością wieńcową to nic innego jak dysproporcja między faktycznym (w danej chwili) zapotrzebowaniem na tlen ze strony mięśnia sercowego, a możliwością jego dostarczenia. Możliwości dostarczania tlenu do mięśnia sercowego są uwarunkowane różnorakimi czynnikami:

  • warunkami i stopniem wymiany gazowej w narządzie oddechowym
  • stanem anatomicznym naczyń wieńcowych serca
  • możliwością transportu tlenu z miejsca pobrania do miejsca zapotrzebowania

Istotną rolę odgrywa również ilość czerwonych krwinek i hemoglobiny, z którymi tlen wiąże się na czas transportu. Ogromną rolę przy tym odgrywa ciśnienie tętnicze w łożysku naczyniowym, które warunkuje niezbędną perfuzję krwi naczyniami włosowatymi poprzez tkanki (poprzez tkankę mięśnia sercowego).

Każda sytuacja zwiększająca pracę mięśnia sercowego i tym samym zapotrzebowanie na tlen może znacznie pogłębiać tę dyspozycję. Tak samo jak każda sytuacja pogłębiająca trudności w pobieraniu, a następnie dostarczaniu tlenu do serca.

Serce jest swojego rodzaju pompą ssąco-tłoczącą, która nieprzerwanie przepompowuje krew w organizmie i wymaga doskonałego odżywienia, w tym przede wszystkim odpowiedniego dostarczania tlenu. Wszystkie zaburzenia w tym zakresie odbijają się bezpośrednio na czynności mięśnia sercowego, a pośrednio na czynności całego układu krążenia i organizmu.

Każda sytuacja, która w jakikolwiek sposób ograniczy obciążenie serca pracą i zapotrzebowanie na tlen, a umożliwi lepsze pokrycie wymaganego zwiększonego zapotrzebowania na potrzebny tlen (poprzez rozszerzenie naczyń wieńcowych serca lub pełniejsze utlenowanie krwi) będzie sprzyjała ustępowaniu niedokrwienia mięśnia sercowego.

Zostaw komentarz